Paul Blart: Mall Cop - Bespreking Cinema

Een onhandige dikzak met een grote dosis zelfbegoocheling en een kleine dosis zelfvertrouwen weet uiteindelijk toch te zegevieren. Zo kan je 'Paul Blart: Mall Cop' ongeveer samenvatten, een komedie die een goeie grap nog niet zou herkennen als die zichzelf fluo verfde en tussen een kudde olifanten ging staan. Het weerhield de film er echter niet van om in de Verenigde Staten een gigantische hit te worden. Niet dat die prestatie zoveel voorstelt. We hebben het immers over het land dat idiotie bejubelt en indien mogelijk zelfs een job als president bezorgt. Twee keer als het kan. 'Paul Blart: Mall Cop' is het logische verlengde van die denkwijze, een lam idee dat opgeblazen wordt tot langspeelfilmlengte en geen enkele poging doet om wie dan ook te verrassen. Wat zeg ik, hij doet zelfs geen moeite om een deftig verhaal uit te werken. Je kunt hem 'Die Hard' in een winkelcentrum noemen, maar dan met indigestie in plaats van actie. Dit is het soort cinema waar een mens met een minimum aan zelfrespect pisnijdig van wordt en behalve zijn geld ook anderhalf uur van zijn leven terug eist. En mocht u nog altijd niet overtuigd zijn: 'Paul Blart: Mall Cop' werd geproduceerd door Happy Madison, het bedrijfje van Adam Sandler. Zaak gesloten. (RN)