De laatste jaren rolt de ene na de andere biopic over de cinemaschermen. Het genre wint aan populariteit, want wie wil niet zijn of haar muziekidool vertolkt zien in een levensverhaal? Na onder andere Bob Marley, Bob Dylan en Amy Whinehouse is het nu de buurt aan rockster Bruce Springsteen. Deze biopic steekt nu al met kop en schouders boven de andere uit.
Ontstaan Nebraska
Velen linken Bruce Springsteen meteen aan “Born in the USA”, de hit die van hem een wereldwijd fenomeen maakte. Maar vlak daarvoor maakte hij een album waar we in onze contreien destijds niet veel van zagen of hoorden. Met “Nebraska” uit 1982 bracht Springsteen een dieppersoonlijk verhaal naar buiten, zonder promotour en persaankondigingen. Springsteen: Deliver me from Nowhere focust op het ontstaan van dat album, en hoe de trauma’s uit zijn verleden een rol hebben gespeeld in het maken ervan.
Bruce is een rijzende ster en staat op het punt van zijn doorbraak wanneer hij besluit om te experimenteren met een nieuwe sound. Zijn manager Jon, die ook Springsteens dichte vriend is, houdt zijn hart vast wanneer Springsteen met iets helemaal anders dan verwacht afkomt.
Trauma
Springsteens muzikale twist komt er niet zomaar, het is een aderlating van lang opgekropte trauma’s. De film weet Springsteens worsteling met beroemdheid en eigenheid perfect te vatten, want hij moet ferm tegen zijn team ingaan om zijn album te krijgen hoe hij het wil. Het is een mooi voorbeeld van de strijd die artiesten ervaren tussen het maken van “hits” en muziek die dicht bij de artiest zelf ligt. Springsteen sluit zich op in zijn kamer om dag in dag uit aan zijn album te werken. Hij ontmoet tussendoor de bevallige Faye, maar zijn obsessie met het album neemt de overhand, waardoor ook de relatie met haar een hobbelig parcours is.
Springsteen: Deliver me from Nowhere is een aangrijpend portret van een artiest die vooral wegrende van zijn problemen in plaats van ze in de ogen te kijken. Door het maken van Nebraska heeft hij een erfenis neergezet die de film op een unieke manier weet te omkaderen. Het acteerwerk is puik en de dialogen grijpen bij momenten echt naar de keel. Deze film bewijst dat de rockster veel meer was dan “Born in the USA.”
