Vanaf 17 juni in de Belgische bioscopen is The Good Sister zonder twijfel een van de meest aangrijpende Europese drama’s van het jaar. Deze eerste langspeelfilm van de Duitse regisseur Sarah Miro Fischer ging in wereldpremière op het Internationaal Filmfestival van Berlijn en onderzoekt op gevoelige wijze familiebanden, loyaliteit en de grijze zones van moraliteit.
Rose heeft een bijzonder hechte band met haar oudere broer Sam. Hij is altijd haar steun en toeverlaat geweest, iemand op wie ze blindelings kon rekenen. Maar dat evenwicht wordt brutaal verstoord wanneer een jonge vrouw Sam beschuldigt van verkrachting. Terwijl een onderzoek wordt opgestart, wordt Rose gevraagd om te getuigen. Plots bevindt ze zich tussen haar liefde voor haar broer en de noodzaak om een waarheid onder ogen te zien die alles op losse schroeven kan zetten.
In plaats van zich te focussen op het onderzoek zelf, kiest The Good Sister voor een origineel perspectief: dat van een naaste die geconfronteerd wordt met de daden van iemand die ze dacht door en door te kennen. De film stelt op intelligente wijze de vraag hoe we daders vaak zien als vreemden, terwijl ze evengoed deel kunnen uitmaken van onze meest intieme kring.
Met sterke vertolkingen van Marie Bloching als Rose en Anton Weil als Sam vermijdt de film eenvoudige oordelen en schetst hij een diep menselijk portret van personages die verstrikt raken in een emotioneel verscheurend conflict. De sobere en meeslepende regie volgt nauwgezet de innerlijke strijd van de hoofdfiguur, die gevangen zit in een dilemma waarvoor geen eenvoudige oplossing bestaat.
The Good Sister is tegelijk intiem, aangrijpend en bijzonder actueel. Het is een film die aanzet tot nadenken en tegelijk diep raakt. Een krachtige bioscoopervaring die nog lang nazindert en een noodzakelijk gesprek opent over verantwoordelijkheid, zwijgen en de complexiteit van familiebanden.
