Now is Good - Bespreking Cinema

Eigenlijk is dit nog zo slecht niet in zijn genre, denk je als je een uurtje 'Now Is Good' achter de kiezen hebt. Het kleeft allemaal wat meer dan je zou willen, de clichés staan in grote letters op alle muren geschreven en wat voor muziek moet doorgaan, lijkt op grote klodders slijm. Maar hoofdactrice Dakota Fanning trekt doet haar streng in de Britse tongval, ze heeft met Paddy Considine (in de rol van de vader) een altijd betrouwbare collega aan haar zijde en occasioneel helpt de humor inderdaad om de boel te relativeren. Daarna gaat het echter snel bergaf met die ziektedrama, en niet alleen omdat hij met de eindmeet in het vizier zijn ware gezicht laat zien en onvervaard tranen begint te trekken. Plots is er van enige verrassing of originaliteit geen sprake meer en dient de film al de ruzies en misverstanden en huilbuien en andere emotionele uitbarstingen op die hij al die tijd knap vermeden had. Wanneer hij zich ook nog eens geroepen voelt om er een bijzonder bedenkelijke boodschap over tienerzwangerschap aan toe te voegen, wordt 'Now Is Good' ronduit aanstootgevend. Om een begeesterd moment uit het werk van stand-up komiek Gunther Lamoot te citeren: "Auschwitz was ook goed in zijn genre." (RN)