Tideland - Bespreking Cinema

Jeliza-Rose is een negenjarig meisje als alle andere. Of toch bijna... want tussen haar woedebuien en spelletjes door, zorgt ze ook voor haar heroïneverslaafde ouders. Je ziet haar met veel liefde een shotje voor haar vader klaarmaken of de door naalden opengehaalde benen van haar moeder masseren. Enkel het beste voor het kruim der aarde! Wanneer madam moeder crepeert door een overdosis, trekken Jeliza-Rose en haar vader in allerijl naar een huisje op het platteland. Jeliza verveelt er zich dood en terwijl haar vader zijn laatste shot zet, vlucht het meisje in haar dromen. In haar wereld hebben vuurvliegjes namen, praten de eekhoorns en zijn de afgehakte hoofden van poppen haar beste vriendjes. Terry Gilliam omschrijft zijn film zelf als "Alice in Wonderland meets Psycho". Een volledig mislukte ontmoeting, wat ons betreft. 'Tideland' is ongetwijfeld de slechtste film die Gilliam ooit heeft gemaakt. We herkennen nochtans vanaf de eerste scènes zijn talent: in de camerastandpunten, de camerabewegingen, zijn regie-ideeën... En we verwachten dan ook dat we verleid zullen worden. Maar helaas: de motor loopt al snel vast. Moeizaam verhaal, irriterende acteurs, gebrek aan emoties en inhoud: de clichés rollen van het scherm op fake fantasievolle wijze, waardoor er uiteindelijk niets anders dan een inhoudsloze en ronduit saaie film overblijft.