World Trade Center - Bespreking Cinema

Terwijl het recente 'United 93' slechts een beperkt succes kende, ondanks zijn verrassende kwaliteiten, ambieert deze 'World Trade Center' heel wat meer. De stempel van Oliver Stone ('Platoon', 'Jfk'...) is duidelijk aanwezig. De regisseur koos voor Nicolas Cage als hoofdrolspeler voor deze patriottische tearjerker. Het is moeilijk om niet mee te voelen met de pijn van twee New Yorkse agenten, sergeant McLoughin en zijn hulpje Jimeno. Zwaar gewond zijn ze twee van de weinige overlevenden van de ramp met de tweelingtorens. Deze doorsnee Amerikanen praten met elkaar in het puin om in leven te blijven. Kilometers daarvan wachten hun gezinnen in angst af. De waarheidsgetrouwheid van het verhaal zorgt voor een extra emotionele geladenheid. Maar Stone heeft niet gekozen voor een reconstructie van de gebeurtenissen op 11 september. Er zijn nauwelijks enkele verwijzingen. Misschien uit respect voor de families, in elk geval om ons een prachtig menselijk verhaal te kunnen vertellen, maar vooral om ons in deze moeilijke tijden een formidabele boodschap van hoop mee te geven. Vast en zeker lovenswaardig, maar soms levert het wel een eerder langdradige film op. Dat is eigenlijk de enige bemerking die we bij deze film durven geven. We vragen ons ook een beetje af of deze film al niet plaats heeft gehad in het echt, vijf jaar geleden, met die verschrikkelijke beelden die steeds terugkwamen, en die nog altijd in ons geheugen gegrift staan?