Il y a Longtemps que Je t'aime - Bespreking Cinema

Een vrouw van een jaar of 40 komt logeren bij haar jongere zus. Buiten haar directe familie lijkt niemand te weten waar ze al die jaren geweest is, maar je ziet dat ze getekend is door wat ze meegemaakt heeft. De Franse film 'Il y a longtemps que je t'aime', het regiedebuut van de gelauwerde auteur Philippe Claudel, herbergt een donker geheim en geeft dat maar met mondjesmaat prijs. Daar kan je je aan ergeren maar Claudel is verstandig genoeg om het drama de voorrang te geven op de thriller. Wat Juliette (zo heet het hoofdpersonage) gedaan en beleefd heeft, is het absoluut waard om een mysterie rond te bouwen, maar het is vooral haar houding die de film voortstuwt. Je voelt dat de littekens van het verleden nog zo rauw zijn dat Juliette ze niet durft aan te kijken, een situatie die vroeg of laat tot ontploffing moet komen. Een film als deze staat of valt dan ook met de prestatie van zijn hoofdacteur en wat dat betreft, mikt 'Il y a longtemps que je t'aime' vol in de roos. Kristin Scott Thomas draagt de film niet alleen moeiteloos op haar schouders, ze blaast al haar medespelers van het scherm zonder ooit in theatrale trucs te vervallen. Haar tegenspeelster Elsa Zylberstein (die de zus moet neerzetten) kan er een puntje aan zuigen.