Breath - Bespreking Cinema

De Zuid-Koreaanse veelfilmer Kim Ki-Duk blijft verbazen. Na de sadomasochistische vissersfantasie 'The Isle', voyeurismetreurdicht 'Bin-Jip' en digitaal kleinood annex meesterwerk 'Samaritan Girl', stelde de cineast iet of wat teleur met het veel te symbolische en zichzelf herhalende 'The Bow'. Zijn nieuwste prent betekent echter een terugkeer naar het niveau van weleer. Een ongelukkig getrouwde vrouw bezoekt een gevangene die herhaaldelijk zelfmoord heeft proberen te plegen. Hun ontmoetingen verlopen – zeker in het begin - nogal stroef. De gedetineerde vindt het immers vreemd dat de hem onbekende dame doet alsof ze elkaar al jarenlang kennen. En de situatie wordt alleen maar vreemder wanneer het volgende treffen plaatsheeft in een met bloemetjesbehangpapier en kunstplanten versierde kamer. Natuurlijk trakteert Ki-Duk weer eens op de nodige compleet onbegrijpelijke symboliek, maar de conflicterende emoties van de twee getormenteerde protagonisten spatten van het scherm. Sterk werk: ondanks de beperkende locaties valt de filmmaker nooit in herhaling en bovendien weet hij welgekomen humoristische momenten in het relaas te verwerken. Zullen niet snel vergeten worden: de zelfmoordpogingen die de ongelukkigste crimineel aller tijden onderneemt.