Welkom in uw wekelijkse Cinereview! Zoals iedere week bieden we u ook deze keer weer een overzicht op de recentste releases van de week en helpen we u met het maken van de beste keuze! Echt veel meer keuze is er niet vergeleken met vorige week, maar toch mogen we er al eentje bij tellen.
We beginnen met Guardians of the Galaxy, die al een ware kaskraker is in de Verenigde Staten. Het verhaal: “Met Guardians of the Galaxy, een episch ruimte-avontuur vol actie, breidt Marvel z'n filmuniversum uit tot in de kosmos, waar Peter Quill het doel van een premiejacht wordt nadat hij een mysterieuze orb steelt van Ronan, een machtige slechterik met ambities die een bedreiging voor het hele universum vormen. Om aan de alomtegenwoordige Ronan te ontsnappen, is Quill gedwongen om een pact te sluiten met een uiteenlopend kwartet van buitenbeentjes -- Rocket, een gewapende wasbeer, Groot, een humanoïd wezen dat lijkt op een boom, de dodelijke en raadselachtige Gamora en de wraakzuchtige Drax the Destroyer. Maar wanneer Quill de ware kracht van de orb ontdekt en de bedreiging die de bol vormt voor de gehele kosmos, moet hij zijn best doen om zijn rivalen te verenigen voor een laatste, wanhopige actie -- met het lot van de galaxy op het spel.” Naast Iron Man, Spiderman en de andere superhelden is Guardians of the Galaxy de (tot nu toe) minst bekende van de Marvel Comics. De superheldenfabriek heeft dus een groot risico genomen deze tot film te bewerken. Een geslaagde zet voor Marvel, die ons een doldwaas avontuur biedt, onvergelijkbaar met anderen en een steenhard scenario. Ontspannend, leuk en dat allemaal terwijl het de geest van de superheldenfilms behoudt! James Gunn heeft hier een meesterlijke zet gemaakt. Niet te missen!
Walking on Sunshine is een muzikale komedie en vertelt ons het verhaal van Maggie, die al een blok gevallen is voor de knappe Italiaan Raf, ze bereidt zich voor met hem te trouwen en nodigt haar zus Taylor uit op het feest. Wat ze niet weet is dat Raf de oude vakantieliefde is van Taylor, alsook de liefde van haar leven. U kan zich al voorstellen hoe het vervolgens afloopt, quid pro quo en driehoeksverhoudingen, met op de achtergrond 80’s muziek. Niets om zich zorgen over te maken, Walking on Sunshine geeft toe dat ze de inspiratie gehaald heeft bij klassieker “Mamma Mia”, zelfde thema’s, zelfde kleuren, enkel de muziek is wat anders. We krijgen hier bijna een overdosis pastel en meligheid voorgeschoteld. Sommigen zullen leuke herinneringen kunnen ophalen dankzij de soundtrack, maar daarom heeft men nog geen nood aan een plakkerige film, doe dan eerder een muziekquizje onder vrienden.
Winter Sleep behaalde de Gouden Palm van het Festival van Cannes 2014. Opgepast, het is niet omdat de grote jury het heeft goedgekeurd dat de film ook in de smaak zal vallen bij het grote publiek... Winter Sleep is een moeilijk toegankelijke intellectuele film. “De gepensioneerde acteur Aydin runt een hotelletje in Centraal Anatolia samen met zijn jonge vrouw Nihal, met wie hij een stormachtige relatie heeft, en haar zus Necla, die nog steeds haar recente scheiding verwerkt. 's Winters, bij het vallen van de eerste sneeuw, vormt het hotel hun schuilplek maar evenzeer een onontkombare plaats die hun onderlinge rancunes aanwakkert.” De landschappen en de fotografie zijn magnifiek, maar regisseur Nuri Bilge Ceylan heeft de nadruk willen leggen op de personages, misschien zelfs iets te fel... Inderdaad, deze brengen ons oneindige monologen en wij krijgen plotse zin om op ons horloge te kijken. Winter Sleep is zeeker een aanrader voor de cinefielen onder ons, diegenen die meer op zoek zijn naar leuker vertier nemen beter elder plaats.
We eindigen met Le Conte de la Princesse Kaguya, een Japanse animatiefilm gebaseerd op het Japanse sprookje Taketori Monogatari, één van de basisteksten van de Japanse literatuur. “Gebaseerd op een betoverend mooi 10de-eeuws Japans sprookje, een van de oudste teksten in de Japanse literatuur. Prinses Kaguya wordt in een woud ontdekt door een bamboekapper. Ze groeit erg snel en wordt een prachtige jonge vrouw die door de rijkste en mooiste jonge mannen van het land het hof gemaakt wordt. Allen gaan zij onmogelijke uitdagingen aan in de hoop haar te kunnen huwen.” Isao Takahata tekent hier een ecologisch dat somberder en radicaler is dan het uitstekende ‘Ponyo’ van Hayao Miyazaki. Le Conte de la Princesse Kaguya is poëtisch en uiterst delicaat. De tekeningen zijn van een verbluffende schoonheid en nodigen u uit om een reis doorheen de natuur te maken.
Benieuwd naar meer? Ontdek dan snel onze reviews!
Tot volgende week voor meer Cinenews!
