Alex Murphy is tot alles is bereid om de meedogenloze misdadiger Vallon te stoppen, en hij begint aan een bijzonder gevaarlijk onderzoek. Vallon heeft immers politieagenten in zijn macht die niet aarzelen om het kleinste beetje bruikbare informatie te verkopen... zelfs informatie over hun collega's.
Als ze aan een undercoveroperatie bezig zijn, worden Alex en agent Jack Lewis met veel geweld aangevallen. Jack Lewis eindigt in het ziekenhuis, en laat de ongeschonden Alex het volle gewicht dragen van schuldgevoelens en spijt.
Dit is maar een licht kruis in vergelijking met wat hem te wachten staat: zijn auto wordt gesabotteerd en ontploft in zijn gezicht, vlak voor zijn huis waar zijn vrouw en kind slapen. En nochtans "overleeft" Alex dankzij een technologisch hoogstandje: zijn 'resten" worden verenigd met een robotlichaam. Hij wordt het eerste model van Robocop, half mens, half machine. Een speeltje gecreëerd door zakenlui die marktaandeel willen winnen.
Eerlijk, wie had ooit een rotte eurocent durven inzetten op een reboot van Robocop van Paul Verhoeven (1987)? Niet veel mensen, zelfs niet toen de naam van José Padilha (Tropa de Elite) als regisseur werd aangekondigd. Laat ons van bij het begin erkennen dat onze Braziliaanse vriend met brio een scenario verdedigt dat behoorlijk in elkaar zet, waarbij hij vermijdt om het originele verhaal te herhalen.
En dus verliest de kijker minder tijd met nutteloze vergelijkingen, en wordt hij geconfronteerd met nieuwe vragen (de aanwezigheid van Amerikaanse soldaten op verschillende fronten, de manipulatie van het publiek, de bekoring van het geld versus de moraal, de eonomische delokalisatie...). Interessant.
