Venus Drowning

Derde speelfilm van deze regisseur die tegelijk ook producer en scenarioschrijver is. Zijn vorige film "Dead Creatures" werd tijdens een eerdere editie van dit festival vertoond. In "Venus Drowning" volgen we het neurotische leventje van Dawn op de voet. Na een mislukte zelfmoordpoging schrijft haar psychiater de volgende therapie voor: medicijnen en een kuur in de ouderlijke villa aan zee. Aan het begin van de film doet alles nog heel realistisch aan: de Engelse kust, de grijze lucht, de motregen... Maar vanaf het ogenblik dat Dawn op het strand een vreemde weekdier-mutant ontdekt, komen we geleidelijk in een andere dimensie terecht. Dawn voelt zich aangetrokken tot het kleine gedrocht dat bovendien een hallucinogene stof lijkt af te scheiden. Uiteindelijk laat ze zich leiden door haar gevoelens: ze besluit het vieze ding tot leven te wekken in de gedaante van haar verloren man en kind. De obsessie voor het "kindje" groeit uit tot een steeds heviger bezitsdrang. Het verhaal doet denken aan het Tsjechische sprookje "Otesanek". Deze film beschrijft de naadloze overgang van een "normale" maar beklemmende situatie naar een onontkoombare nieuwe realiteit die de kloof tussen moraliteit en persoonlijkheid blootlegt.