Een blik op de officiële competitie, de selectie films waaruit Jane Campion en haar juryleden de Gouden Palm en de rest van het palmares zullen kiezen, schetst een ander beeld dan wat Frémaux presenteert.
Van de 18 titels werden er slechts twee door een vrouw gemaakt: Still the Water van Naomi Kawase en Le meraviglie van Alice Rohrwacher. Het heeft ermee te maken dat Cannes graag kiest voor gekend volk, en dat is traditioneel van het mannelijke geslacht. De beperkte vrouwelijke aanwezigheid is dus voor een stuk een vicieuze cirkel. De enige oplossing is om dames een stek te geven in de nevensectie Un Certain Regard, wat dit jaar uitgebreid het geval is.
Aan de andere kant heb je als filmliefhebber niet te klagen over het gezelschap dat dit jaar naar de Palmen dingt, welke chromosomen ze ook in het lijf hebben. De Belgische broers Dardenne, de Britse broeders Ken Loach en Mike Leigh, de Canadese stouterik David Cronenberg, de Russische denker Andrej Zvjagintsev, de norse Amerikaan Tommy Lee Jones, nieuw werk van de makers van respectievelijk The Artist (Michel Hazanavicius) en Capote (Bennett Miller), er staat de komende twee weken een hoop op het menu dat er bepaald smakelijk uitziet. Ik heb mijn servet al om.
